IBANZ Wikipedii, wolnej encyklopedii.
IBAN to międzynarodowy standard numeracji kont bankowych (International Bank Account Number - Międzynarodowy Numer Rachunku Bankowego). Utworzony został przez Europejski Komitet Standardów Bankowych (European Committee for Bank Standardisation), po czym przyjęto go jako ISO 13616. IBAN składa się z dwu literowego ISO 3166-1 kodu kraju, po którym następują dwie cyfry sprawdzające, i do trzydziestu znaków alfanumerycznych określających numer rachunku, określanych jako BBAN (Basic Bank Account Number - Podstawowy Numer Rachunku Bankowego). Decyzja o długości tego bloku należy do poszczególnych krajów, z tym, że dany kraj musi posiadać jedną, określoną długość. W BBAN musi się zawierać unikalny kod identyfikujący bank, o określonej długości i określonej cyfrze od której się on rozpoczyna. Jego pozycja i długość również zależy od danego kraju.
W transakcjach elektronicznych kod IBAN powinien być przechowywany w jednym ciągu, bez spacji, jednakże w przypadku dokumentów na papierze powinien być zapisywany w grupach po cztery znaki, przy czym ostatnia grupa może mieć ich dowolną ilość (ze względu na różną ilość cyfr w poszczególnych krajach).
Kod IBAN został utworzony, by wspomóc obsługę płatności w Uni Europejskiej. Klienci, zwłaszcza osoby fizyczne oraz małe i średnie firmy często napotykają na problemy, związane z różnymi standardami bankowości na świecie.
Tekst pochodzi ze strony Wikipedia.org udostępniany na licencji GNU Free
|
|
